به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، شرکت JCB هرچند بیشتر به خاطر ساخت ماشینآلات سنگین مثل بیلهای مکانیکی و لیفتراکها شناخته میشود اما سابقهای درخشان در جابهجایی مرزهای سرعت دارد. جدیدترین پروژه این شرکت، خودروی هیدرومکس است که قصد دارد رکورد ۴۸۷ کیلومتر بر ساعت فعلی خودروهای هیدروژنی را که در سال ۲۰۰۹ ثبت شده بود، بشکند. هدف JCB دستیابی به سرعت بیش از ۵۶۰ کیلومتر بر ساعت است یعنی دقیقاً همان سرعتی که این شرکت در سال ۲۰۰۶ با مدل دیزلمکس به آن دست یافت و رکورد سرعت خودروهای دیزلی را جابهجا کرد که هنوز هم پابرجاست. سکان هدایت این هیولای هیدروژنی بار دیگر در دستان اندی گرین، خلبان افسانهای نیروی هوایی بریتانیا، قرار خواهد گرفت.
گرین تنها انسانی است که با خودروی Thrust SSC در سال ۱۹۹۷ دیوار صوتی را روی زمین شکسته است. او معتقد است هیدرومکس نسبت به سلف دیزلی خود سبکتر، قدرتمندتر و سریعتر است و این پروژه را فرصتی برای اثبات برتری مهندسی بریتانیا در حوزه خودروهای بدون آلایندگی میداند. این خودروی ۱۰ متری از دو موتور هیدروژنی تقویتشده بهره میبرد که مجموعاً ۱۶۰۰ اسب بخار قدرت تولید میکنند و طراحی آیرودینامیک آن با بدنهای کشیده و باله مرکزی، شباهت زیادی به رکوردشکنهای مدرن دارد.
پروژه هیدرومکس تنها حاصل تلاش JCB نیست و غولهای مهندسی بریتانیا نظیر پرودرایو و شرکت متخصص گیربکس ریکاردو نیز در آن مشارکت دارند. ریکاردو پیشازاین در پروژه «فسترک ۲» که منجر به ثبت رکورد سریعترین تراکتور جهان با سرعت ۲۴۶ کیلومتر بر ساعت در سال ۲۰۱۹ شد، با JCB همکاری کرده بود. این رکوردشکنی قرار است تابستان امسال و پس از هفته سرعت بونوئل در ایالت یوتا انجام شود تا پتانسیل واقعی پیشرانههای هیدروژنی در سختترین شرایط ممکن به نمایش گذاشته شود.
آنتونی بمفورد، رئیس هیئتمدیره JCB، معتقد است همانطور که پروژه دیزلمکس تواناییهای موتورهای دیزلی پیشرفته را به رخ جهانیان کشید، هیدرومکس نیز ثابت خواهد کرد که برای حذف آلایندگی باید روی هیدروژن حساب ویژهای باز کرد. JCB در پنج سال گذشته حدود ۱۰۰ میلیون پوند روی توسعه موتورهای درونسوز هیدروژنی سرمایهگذاری کرده است. جالب اینجاست که بیلهای مکانیکی هیدروژنی این شرکت از سال ۲۰۲۵ وارد چرخه کاری شدهاند که این نخستین بار در جهان بود که یک ماشین سنگین هیدروژنی خارج از محیط آزمایشگاهی به کار گرفته میشد.
۵۸۳۲۲
